سیدعبدالصاحب طباطبایی حکیم

[ویکی فقه] سیدعبدالصاحب حکیم، از فرزندان آیت الله سیدمحسن حکیم و از علمای شیعه نجف (۱۳۲۱-۱۳۶۲ش) بوده است.
تحصیلات حوزوی را تحت نظر پدرش، سیدمحمدباقر حکیم، سیدمحمدباقر صدر و سپس سیدمحمد روحانی و سیدابوالقاسم خویی گذراند.در سی سالگی به درجه اجتهاد رسید و به تدریس فقه و اصول و اخلاق پرداخت و تألیفاتی در این زمینه از خود برجای گذاشت.از جمله دو کتاب مُنْتَقی الاصول و المرتَقی الی الفقه الارْقی که هر دو تقریرات درس استادش سیدمحمد روحانی است و شرح کفایةالاصول.
تاریخ شهادت
حکومت بعثی عراق، سیدعبدالصاحب حکیم را، در ۱۳۶۲ش به شهادت رساندند.
امین، حسن، مستدرکات اعیان الشیعة، ج۱، ص۹۱، بیروت ۱۴۰۸ـ۱۴۱۶/ ۱۹۸۷ـ۱۹۹۶.
(۱) حسن امین، مستدرکات اعیان الشیعة، بیروت ۱۴۰۸ـ۱۴۱۶/ ۱۹۸۷ـ۱۹۹۶.(۲) محمد هادی امینی، معجم رجال الفکر و الادب فی النجف خلال الف عام، (نجف) ۱۴۱۳/۱۹۹۲.

💡 سیّد محمدمحسن طباطبایی حکیم (۱ شوال ۱۳۰۶ هـ.ق - ۲۷ ربیع‌الاول ۱۳۹۰ هـ.ق) فقیه، اصولی، مرجع تقلید شیعه امامیه و مدیر حوزه علمیه نجف بود. وی پس از درگذشت حسین بروجردی در سال ۱۳۴۰ مرجعیت شیعه را به بیش از ۹ سال بر عهده داشت.