سپید جنگل

واژه «سپید جنگل» در منابع لغوی به معنای نوعی جنگل کم‌پشت و روشن است که در آن درختان با فاصله‌های زیاد از یکدیگر قرار گرفته‌اند و به همین دلیل فضای آن نسبت به جنگل‌های انبوه بازتر و نورگیرتر دیده می‌شود. در این نوع جنگل، پوشش گیاهی متراکم نیست و درختان معمولاً کوتاه‌تر و پراکنده‌تر هستند. به همین علت، نور خورشید به راحتی به زمین می‌رسد و محیط جنگل روشن‌تر و «سپیدتر» به نظر می‌آید. در برخی متون، این اصطلاح در برابر «سیاه‌جنگل» به کار رفته است که به جنگل‌های انبوه، تاریک و فشرده اشاره دارد. «سپید جنگل» گاهی با نام‌هایی مانند «جنگل تنک» یا «کوسه جنگل» نیز بیان شده که همگی به ویژگی کم‌درختی و باز بودن فضای آن اشاره دارند. در این نوع پوشش طبیعی، دید انسان در میان درختان محدود نیست و حرکت در آن نسبت به جنگل‌های متراکم آسان‌تر است. از نظر توصیفی، این واژه بیشتر برای بیان تفاوت در ساختار و تراکم جنگل‌ها به کار می‌رود تا یک نام علمی دقیق. همچنین در برخی یادداشت‌های لغوی، از آن برای نشان دادن تضاد میان جنگل‌های روشن و قابل عبور با جنگل‌های انبوه و تاریک استفاده شده است. بنابراین «سپید جنگل» مفهومی توصیفی از یک جنگل باز، کم‌پشت و روشن است که در برابر جنگل‌های انبوه قرار می‌گیرد.