لغت نامه دهخدا
سنگ لقمه. [ س َ گ ِ ل ُ م َ / م ِ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مرادف سنگ ته دندان و آن ریزه سنگ است که در وقت خوردن لقمه زیر دندان می آید. ( آنندراج ) ( بهار عجم ):
دل افسرده باک از سختی دوران نمیدارد
ز سنگ لقمه رنجی پیر بی دندان نمیدارد.محسن تأثیر ( از آنندراج ).
