سمعک راه هوایی

{air-conduction hearing aid} [شنوایی شناسی] سمعکی که صدا را از راه گوش بیرونی و میانی به گوش درونی می رساند متـ. سمعک هواراهی

سمعکی که صدا را از راه گوش بیرونی و میانی به گوش درونی می‌رساند.

💡 از نظر تئوری از تمام داروهای بیهوشی استنشاقی می‌توان در القا و نگهداری بیهوشی استفاده کرد. به هر حال اغلب داروهای بیهوشی هالوژنه باعث آزار در راه هوایی می‌شوند از جمله سرفه، لارنگواسپاسم و به‌صورت کلی القای بیهوشی سخت می‌شود.

💡 در غرب ایالات متحده آمریکا این داروی انتخابی در اواخر دهه ۱۹۷۰ و اوایل دهه ۱۹۸۰ برای نبولیزاسیون («درمان تنفس») برای تسکین اسپاسم راه هوایی بود. به طور کلی باعث تسکین شدید تنگی نفس می‌شود که در عرض دو تا پنج دقیقه پس از شروع تنفس بیمار از مه نبولیزه شده آغاز می‌شود. این شروع سریع در داروهای بعدی به وضوح وجود ندارد.

💡 زمانی که فرد هوشیار می‌شود یا رفلکس بلع بیمار فعال می‌شود و یا اینکه یک راه هوایی پیشرفته مانند لوله تراشه برای بیمار تعبیه می‌شود می‌توان ایروی را بدون چرخاندن از دهان بیمار خارج کرد.

💡 اما در کلیه بیماران عمل c-a-b صادق نیست و در افرادی که مدت زمان قابل توجهی از ایست قلبی تنفسی آنها گذشته باشد، باید اول راه هوایی را باز نمود، بعد تنفس مصنوعی داد و سپس ماساژ قلبی (برقرار کردن گردش خون) انجام شود.

💡 بیمارانی که راه هوایی حساس دارند یا آن دسته از بیماران با مشکلات قلبی و عروقی و همچنین بیمارانی که فشار درون‌جمجمه‌ای بالا دارند از روند پیش‌درمان سود خواهند برد.