سلسله هاى اسلامى جدید

[ویکی فقه] سلسله هاى اسلامى جدید (کتاب). «سلسله های اسلامی جدید»، اثر کلیفورد ادموند بوسورث، و ترجمه فریدون بدره ای برای آگاهی و کسب اطلاع از حکومت های جهان اسلام با فهرستی از سلاطین و ذکر سنوات سال های هجری و میلادی توسط موسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی در تهران در سال ۱۳۷۱ به زیور چاپ آراسته گردیده است.
کتاب از یک پیش گفتار و ۱۷ فصل و ۱۸۶ سلسله اسلامی به همراه شاخه های فرعی آن ها مورد بررسی قرار گرفته است؛ اما معرفی فصول:
← خلفا
۱. ↑ سلسله های اسلامی جدید، ادموند کلیفورد باسورث، ترجمه: فریدون بدره ای، ص۱۳-۶۶۳.
منبع
نرم افزار تاریخ اسلامی ایران، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی. رده های این صفحه: تاریخ حکومت های اسلامی | کتاب شناسی | کتب تاریخ ایران

💡 پراكندگى نظام اجتماعى از يك سو، وجود خلاء قدرت سياسى در ايران از سوى ديگر و هم چنين، تضاد و اختلاف خاندان هاى حاكمه و عدم توانايى آنان، جهت پركردن اين خلاء و ايجاد يگانگى ملى، عامل عمده اى براى زمينه سازى تسلط سلسله هاى غير ايرانى بوده است.

💡 از ديگر طرف، سابقه تاريخى و حضور قوم آريائى در ايران به حدود 5000سال قبل مى رسد. اين قوم از نواحى سيبرى به سوى ايران حركت كردند و در نواحىخراسان، همدان، كردستان، آذربايجان و فارس پراكنده شدند و سلسله هاى پادشاهىپارتى ها، مادها و هخامنشيان و... را بوجود آوردند(322)

💡 بالاخره علت اصلى زوال و فروپاشى دولت سربداران را، بايستى در روح پرآشوب و پرغوغاى آن زمانه جست و جو كرد. حكام ملوك الطوايفى، براى كسب قدرت به جان هم افتاده بودند و در صحنه سياست از يكديگر مبارزه كرده و در عين حال، سبب تصميم يكديگر مى شدند تا زمانى كه يكى از سخت كشان تاريخ، باز از ميان مغولان - اين بار از قبيله تاتار - سر در آورد و همه ى اين سلسله هاى مخلى را سر به دار كرد.