لغت نامه دهخدا
سرکه بر ابرو داشتن. [ س ِ ک َ / ک ِ ب َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از اخم داشتن و عبوس بودن.
سرکه بر ابرو داشتن. [ س ِ ک َ / ک ِ ب َ اَ ت َ ] ( مص مرکب ) کنایه از اخم داشتن و عبوس بودن.
💡 ز بس سرکه بر آستان آمدش تمنای هندوستان آمدش
💡 دگر روز شد گرد گیتی دوان عسل بر سر و سرکه بر ابروان