سراج الدین محمد بهران

[ویکی فقه] بَهْران، سراج الدین محمدبن یحیی، فقیه و قاضی زیدی مذهب قرن دهم است.
از این جهت وی را بهران و ابن بهران نامیده اند که نام یکی از اجداد وی بهران بوده است.در ۸۸۸ در شهر صَعْدَه یمن متولد شد و بدین روی به صَعْدی نیز شهرت یافت.نسبت او به قبیله تمیم می رسد و خاندانش اهل بصره بودند.بهران در جوانی در یمن و حبشه به کار بازرگانی پرداخت و در کنار این شغل، نزد عالمان دانش آموخت.بهران، علاوه بر فقه زیدی در برخی علوم دیگر از جمله حدیث، تفسیر و ادب، سرآمد بوده و طبع شعر نیز داشته است.او در دوره حکمرانی متوکّل الی الله زیدی، یحیی بن شمس الدین (۹۴۳ـ ۹۶۵)، منصب قاضی القضاتی یافت.
اساتید
سیّد مرتضی بن قاسم، از شخصیتهای مشهور فقه زیدی، از برجسته ترین استادان وی به شمار می آید.
محمدبن علی شوکانی، البدرالطالع، ج۲، ص۲۷۹، بیروت (بی تا).
سرانجام در ۹۵۷ در زادگاه خویش درگذشت.
محمدبن علی شوکانی، البدرالطالع، ج۲، ص۲۷۹، بیروت (بی تا).
...

💡 سراج الدین کازرونی (۱۳۲۵ اصفهان - ۲۰ دی ۱۳۸۴)، وزیر مسکن و شهرسازی ایران در فاصله سال‌های ۱۳۶۳ تا ۱۳۷۲ بوده‌است.