سخن با منافقان

[ویکی فقه] سخن با منافقان (قرآن). نَفَق، ایجاد سوراخى در زمین است که راه رهایى داشته باشد -همانند سوراخ موش -
پیامبر صلی الله علیه وآله، موظّف به سخن رسا و تأثیرگذار با منافقان، هنگام دعوت آنان:وَ إِذا قِیلَ لَهُمْ تَعالَوْا إِلى ما أَنْزَلَ اللَّهُ وَ إِلَى الرَّسُولِ رَأَیْتَ الْمُنافِقِینَ یَصُدُّونَ عَنْکَ صُدُوداً أُولئِکَ الَّذِینَ یَعْلَمُ اللَّهُ ما فِی قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ وَ قُلْ لَهُمْ فِی أَنْفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِیغاً.
نساء/سوره۴، آیه۶۱.
۱. ↑ فراهیدی، خلیل بن احمد، العین، ج۵، ص ۱۷۷، «نفق».
مرکز فرهنگ و معارف قرآن، فرهنگ قرآن، ج۳۱، ص۱۳۱، برگرفته از مقاله «سخن با منافقان».
...

💡 ابو بكر بن عياش گويد: چهار پادشاه در مذمت سخن با هم بحث مى كردند. يكى گفت: منبر آنچه گفته ام پشيمانم، در حالى كه بر آنچه نگفته ام پشيمان نيستم.

💡 سخن با من نمی گویی ز خاموشیت حیرانم تویی این با خیالی از توام پیش نظر مانده

💡 امـا مـتـاسفانه اين سخن با ترتيب معروفى كه براى سوره هاى فوق در تفاسير اسلامىآمده است سازگار نمى باشد.

💡 دل من گرم نگردد به سخن با هر کس ندهد نور به هر بزم چراغی که مراست

💡 زخط سبز دارد طوطیان خوش سخن با خود کجا پروای طوطی لعل شکربار او دارد؟

💡 هان ای دل‌ِ مشکین‌سخن پایان ندارد این سخن با کس نیارم گفت من آن‌ها که می‌گویی مرا