ستور اس

( ستورآس ) ستورآس. [ س ُ ] ( اِ مرکب ) آسیا که بستور گردد. آسیاکه آن را خر یا شتر گردانند. ( از یادداشت مؤلف ).

( ستور آس ) آسیا که بستور گردد و آسیا که آن را خر یا شتر گردانند.

💡 به نزدیک بانو چو شد نره گور نهاد او سر خود به پای ستور

💡 نعمت نبود آنکه ستوران بخورندش نه ملک بود آنکه به دست آرد قیصر

💡 با ستور و گاو و خر دشمن و لیک شاد ازو جان ستور و گاو و خر

💡 چنانت درآرم ز زین ستور که گریان شود بر تو ماهی و مور

💡 خروش ستوران ثریا گذشت شد از نیل چون کوه و صحرا گذشت

💡 ملک ورقه را مال بسیار داد ستور و درم داد و دینار داد