«سامانهٔ پیشران» مجموعهای از اجزا و تجهیزات است که وظیفه ایجاد نیروی لازم برای حرکت و پیشراندن یک وسیله را بر عهده دارد. این اصطلاح در حوزه مهندسی، بهویژه در حملونقل هوایی، برای توصیف بخشهایی به کار میرود که امکان حرکت و پیشروی یک وسیله پرنده را فراهم میکنند. سامانهٔ پیشران شامل موتور و تمامی متعلقات وابسته به آن است که تولید نیرو را ممکن میسازند. همچنین سامانهٔ کنترل یا واپایش موتور بخشی از آن محسوب میشود که وظیفه تنظیم و مدیریت عملکرد موتور را بر عهده دارد. از دیگر اجزای این سامانه میتوان به سیستم سوخترسانی اشاره کرد که انرژی لازم برای عملکرد موتور را تأمین میکند. علاوه بر این، سامانههای تجهیزات و ورودیهای هوا نیز در فرآیند تأمین و هدایت جریان انرژی نقش دارند. بخش مهم دیگر این مجموعه، سامانهٔ خنکسازی است که برای جلوگیری از افزایش بیش از حد دما و حفظ کارایی موتور به کار میرود. به طور کلی، سامانهٔ پیشران یک مجموعه یکپارچه و هماهنگ از اجزای مکانیکی و فنی است که در کنار هم امکان تولید و انتقال نیرو را فراهم میکنند. این سامانه در وسایل پرنده نقش اساسی در حرکت، شتابگیری و حفظ عملکرد پایدار دارد. بنابراین میتوان گفت «سامانهٔ پیشران» به معنای کل ساختار فنی و مهندسی است که وظیفه تأمین نیروی حرکت در وسایل پرنده را بر عهده دارد.
سامانۀ پیش ران
فرهنگستان زبان و ادب
{propulsion system} [حمل ونقل هوایی] مجموع اجزایی که برای پیش راندن هر وسیلۀ پرنده لازم است، شامل موتور و متعلقات آن، سامانۀ واپایش موتور، سامانۀ سوخت، سامانه های تجهیزات، ورودی های هوا و سامانۀ خنک سازی