لغت نامه دهخدا
زبانه گیر. [ زَ ن َ / ن ِ ] ( نف مرکب ) گیرنده زبانه. خاموش کننده شعله. || در این بیت مسعودسعد کنایت از بمراد شدن روزگار، خاموش گشتن فتنه ها آمده:
جهان بکام تو و کار و بار دولت تو
زبانه گیرتر از کارزار آتش و آب.مسعودسعد.
زبانه گیر
فرهنگ فارسی
گیرنده زبان خاموش کننده شعله
جمله سازی با زبانه گیر
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 شو چو کلیم هین نظر تا نکنی به طشت زر آتش گیر در دهان لب وطن زبانه کن
