( ریش آور ) ریش آور. [ وَ ] ( نف مرکب ) ریش آورنده. ملتحی. ملتهی. ملحی. ( دهار ). بزرگ لحیه. بلمه. ( یادداشت مؤلف ). لحیانی. ( دهار ) ( السامی فی الاسامی ).
- ریش آور شدن؛ به حد بلوغ رسیدن. به سن ریش درآوردن رسیدن: ولیدبن مغیره را پسری بود نام او عماره و بزرگ و ریش آور شده. ( ترجمه تاریخ طبری بلعمی ).
( ریش آور ) ریش آورنده. ملتحی. ملتهی. ملحی ریش آور شدن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گفتمش دست از چه رو هر لحظه بر ریش آوری دنب خر چندانکه پیمائی همان باشد که بود
💡 خفته چه باشی بخواب غفلت برخیز پیش که ریش آوری درم نه و دینار
💡 وین هم ز جادوییست وگر نه کسی ندید ریش آوری که خطّ چنانش خوش در آورد
