روضه امان نامه

[ویکی شیعه] روضه امان نامه از روضه های شیعیان در ماه محرم که موضوع اصلی آن امان نامه ای است که شمر در جریان واقعه عاشورا برای عباس بن علی(ع) آورد ولی او نپذیرفت و در کنار امام حسین(ع) ماند. در این روضه ضمن پرداختن به صفت وفاداری حضرت عباس به امام عصر خویش، صفات دیگر او مانند شجاعت و ایثار نیز ذکر می شود و در پایان، نحوه شهادت حضرت عباس(ع) با شعر و جز آن، تشریح می گردد.
حضرت عباس (۶۱-۲۶ق)، فرزند امام علی(ع) و ام البنین؛ سردار و پرچمدار قافله امام حسین(ع) در واقعه کربلا که به ابوالفضل(ع)، قمر بنی هاشم و سَقّا شهرت دارد. عباس، نزد شیعیان از عالی مقامترین امامزادگان به شمار می آید. نزد شیعیان، روز تاسوعا (نهم محرّم) به نام ایشان معروف است و در این روز، به صورت ویژه برایش عزاداری کرده و از فضایل و محاسن او سخن می گویند.
بنابر گزارش های تاریخی، در واقعه کربلا، پس از آن که آب آشامیدنی در خیمه گاه همراهیان امام حسین(ع) کم شد، حضرت عباس یک بار در هفتم محرم موفق به آوردن آب برای خانواده و یاران امام حسین(ع) شد. یک بار دیگر در روز عاشورا او برای آوردن آب به سمت فرات رفت، اما در بازگشت، مشک آبش را با تیر زدند، دستانش را قطع، تیر بر چشمانش و شمشیر بر فرق سرش زدند و او را به شهادت رساندند. امام حسین در این هنگام گفت: «الآن انکسر ظهری و قلّت حیلتی» اکنون کمرم شکست و چاره ام اندک شد.

💡 در آن روز يك سرباز كه برده بود. از سربازان عقب ماند و دشمن از بالاى برج بازبان محلى با او سخن گفت و از او امان خواست. و او هم امان داد. هنگامى كه سربازاناسلام به طرف قلعه حركت نمودند دشمن درب قلعه را گشود، مسلمانان تعجب كردند.دشمن امان نامه سرباز برده اى را روى دست گرفته و نشان داد. پذيرفتن امان از يكنفر سرباز امرى غير عادى بود.

💡 فرمانرواى مغول در دهم صفر 656 سيد را فرا خوانده، امان نامه اى براى او و يارانشصادر كرد. (369) سيد كه در پى راهى براى بيرون بردن مومنان از پايتخت بود،هزار تن را گرد آورده، با حمايت سربازان هلاكوخان آنان را به حله رساند (370) ودر نخستين فرصت خود به پايتخت بازگشت. (371) شايد مومنى را از دردى برهاند يابى گناهى را از كيفر رهايى بخشد.

💡 عبدالله بن ابى المحل بن حزام برادر زاده حضرت ام البنين عليهاالسلام است و باحضرت عباس و برادرانش عليهم السلام خويشاوندى نزديك دارد. هنگامى كه پسر مرجانهفرمان خطرناك شروع جنگ را مى نوشت، او حضور داشت. از اين رو خواست به عمهزادگان خود به زعم خود خدمتى كند. از ابن زياد تقاضا كرد كه براى آنها امان نامه اىبنويسد. او هم قبول كرد و امان نامه نوشت.

💡 بابك براى مقابله با سپاهيان اعزامى خليفه بهتئوفيل پسل ميخائيل، امپراطورى بيزانس نامه اى نوشت و از او سپاهى خواست، ولى پيشاز رسيدن نيرو و قوا، افشين با يك ترفند نظامى، بابك را دستگير نموده و پس از سهسال نبرد خونين با او و دادن امان نامه از طرف معتصم، به دام خود انداخت و او را بهسامراء نزد خليفه عباسى برد.

💡 شب عاشورا با آمدن نامه عبيدالله ابن زياد به عمر سعد، او فرمان حمله داد، شمر براىحضرت عباس و سه برادر مادرى ايشان امان نامه آورد، اما آنها نپذيرفتند و گفتند: خداوندتو را و امان نامه ات را لعنت كند، آيا ما در امانيم ولى فرزند پيامبر امان ندارد!

💡 چون كزمان به كربلا وارد شد، در كنار اردوگاه امام (ع ) برادران امام را به نام خواند و به ايشان گفت: اينها امان نامه هايى است كه دائيتان براى شما فرستاده است ! آنها گفتند: دائى ما را سلام برسان و به او بگو ما را به امان نامه شما نيازى نيست. امان خدا، از امان فرزند سميه باارزشتر است.