روزه خور

روزه خور. [ زَ / زِ خوَرْ / خُرْ ] ( نف مرکب ) روزه خوار. رجوع به روزه خوار شود.

روزه خوار

💡 فرشتگان که ز شوق خدای می‌دارند میان عرش معظم ز خواب و خور روزه

💡 گرچه بر روزه به شورند هم آخر که سپاه با ملوک از پی تحصیل خور آمیخته‌اند

💡 زر رشتۀ خور زتاب شب بگسستند یکباره در روزه بما در بستند