روحانی شیرازی

روحانی شیرازی. [ ی ِ شی ] ( اِخ ) میرزا علی بن میر عبدالوهاب یزدانی بن وصال شیرازی. بسال 1257 هَ.ش. در شیراز بدنیا آمد. وی در ادب و خط و نقاشی ماهر بود. به بمبئی سفر کرد ( 1288 هَ.ش. ) و با نجفقلی میرزا در آن نواحی به سیاحت پرداخت و آنچه را دیده بود بعنوان «سفرنامه » نوشت. پس از آن بار دوم به هند رفت ( 1297 هَ.ش. ) و برگشت. او راست: نظم بینوایان ویکتور هوگو، و گلشن وصال در شرح خویشاوندان خود یعنی اولاد وصال. این اشعار از اوست:
پنهان بزیر زلف چو رخسار میکنی
روز مرا سیه چو شب تار میکنی
شب عهد میکنی که دهی بوسه ام بروز
چون روز یادت آورم انکار میکنی
از هجر نقطه دهن خویشتن مرا
سرگشته تا به چند چو پرگار میکنی ؟
و رجوع به آثار عجم فرصت شیرازی چ 1345 ص 364 و طرائق الحقایق و گلشن وصال صص 520 - 522 و ریحانة الادب ج 2 ص 97 و سخنوران نامی معاصر ج 2 صص 139 - 141 و الذریعه ذیل دیوان روحانی شیرازی و فرهنگ سخنوران شود.

میرزا علی بن میر عبدالوهاب یزدانی بن وصال شیرازی بسال ۱۲۵۷ هجری شمسی در شیراز بدنیا آمد

💡 همچنین درآخرین مراحل جنبش اختلاف نظرهایی پدید آمد و جنبشی که می‌توانست به اعتراض علیه هرنوع امتیاز تبدیل گردد به لغو امتیاز واگذاری انحصار تنباکو به شرکت انگلیسی محدود ماند. البته از بدو کار نیز توافق نظر صددرصد میان دست‌اندرکاران جنبش دربارهٔ اهداف آن وجود نداشت. در دسامبر ۱۸۹۱ (آذر_دی ۱۲۷۰) سید عبدالله بهبهانی _که احتمالاً از رژی رشوه‌ای دریافت کرده‌بود_ با اقدام میرزا حسن شیرازی به مخالفت برخاست و تا آنجا پیش رفت که در مسجد و در حضور مردم قلیان کشید. امام جمعه تهران که از بستگان نزدیک شاه بود و نیز روحانیون برجسته مشهد حاضر به حمایت از جنبش نشدند. اما در پشت این ناهمدلان پراکنده، خود آشتیانی بود که در ۵ ژانویه ۱۸۹۲(۱۵ دی ۱۲۷۰) هنگامی که رژی و دولت حاضر به فسخ امتیاز شدند از دامنه درخواست‌ها کاست. شاید بتوان این اقدام را یک مصالحه سیاسی دوراندیشانه از سوی آشتیانی قلمداد کرد، شاید هم رشوه دولت یا تهدید (یا هر دو) در وی کار گر افتاده باشد. دلیل درست قضیه هرچه باشد، یک نکته مسلم است. آشتیانی طی پیامی از شیرازی خواست مسئله سایر امتیازهای واگذار شده به خارجیان را مسکوت بگذارد. اندکی بعد از ختم غائله پول‌هایی به عنوان مستمری به بعضی از روحانیون پرداخت شد و نام عده جدیدی از روحانیون برای دریافت مستمری به فهرست حکومتی وارد شد. عامل دوم در ختم ماجرا آن بود که به مجرد فسخ شدن امتیاز، روس‌ها نیز از فعالیت تبلیغاتی خود دست برداشتند و این یک اقدام طبیعی بود چون نمی‌خواستند علیه قدرت‌های بزرگ مسلط بر ایران گام‌های بیشتری برداشته شود.

💡 این ترانه با ملودی و تنظیم انوشیروان روحانی و صدای عارف اجرا شد. محمدعلی شیرازی بر روی یک ملودی، پنج ترانهٔ متفاوت سرود که در فیلم سلطان قلب‌ها اجرا شد.