رهبندی ورودی تفاضلی

💡 این یک مورد کلی از یک مدار برای اولین بار توسط هوارد جونز در سال ۱۹۶۳ استفاده می‌شود، در سال ۱۹۶۷ توسط بری گیلبرت به‌طور مستقل و بزرگ تکمیل شد. این در واقع نمونه‌ای خاص از طراحی "انتقال‌خطی"، یک روش حالت-جریان برای طراحی مدار آنالوگ است. خاصیت خاص این سلول این است که جریان خروجی تفاضلی یک ضرب جبری دقیق از دو ورودی تفاضلی آنالوگ آن است.

💡 برای افزایش دقت در اندازه‌گیری سیگنال‌های بسیار کوچک و حساس، استفاده از رهبندی ورودی تفاضلی در تقویت‌کننده‌های عملیاتی یکی از روش‌های استاندارد و بسیار موثر است.

💡 در طراحی آمپر‌سنج‌های دیجیتال مدرن، رهبندی ورودی تفاضلی به کاهش نویزهای رایج و بهبود چشمگیر نسبت سیگنال به نویز در خروجی نهایی سیستم کمک می‌کند.

💡 مهندسان با تنظیم بسیار دقیق پارامترهای مربوط به رهبندی ورودی تفاضلی، توانستند اثرات عدم تقارن در مسیرهای سیگنال را به حداقل ممکن در دستگاه آزمایشگاهی برسانند.