رهایی از کم ابی
رهایی از کم آبی به معنای دستیابی به وضعیت پایدار آبی است که در آن نیازهای انسان، کشاورزی و محیط زیست بدون فشار بر منابع آب تأمین میشود. این مفهوم فراتر از صرفاً دسترسی به آب است و به مدیریت منابع، ذخیرهسازی و استفاده بهینه اشاره دارد.
در مناطق خشک و نیمهخشک، کم آبی تهدیدی جدی برای زندگی و معیشت انسانها محسوب میشود. رهایی از کم آبی باعث کاهش بحرانهای اجتماعی، اقتصادی و محیطزیستی میشود و امنیت غذایی و سلامت جامعه را تضمین میکند.
برای رسیدن به رهایی از کم آبی، روشهایی مانند مدیریت مصرف، بهرهبرداری از منابع آب تجدیدپذیر، فناوریهای آبیاری پیشرفته و ذخیرهسازی مؤثر آب به کار گرفته میشود. این اقدامات به تعادل میان عرضه و تقاضای آب کمک کرده و خطر خشکسالی و بحرانهای ناشی از کم آبی را کاهش میدهد.
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] رهایی از کم آبی. در این مقاله به بررسی مواردی از چگونگی رهایی از کم آبی می پردازیم.
و اذ استسقی موسی لقومه فقلنا اضرب بعصاک الحجر فانفجرت منه اثنتا عشرة عینا قد علم کل اناس مشربهم... و به یاد آرید آنگاه را که موسی برای قوم خود آب خواست. گفتیم: عصایت را بر آن سنگ بزن. پس دوازده چشمه از آن بگشاد. هر گروهی آبشخور خود را بدانست...و اذ استسقی موسی لقومه فقلنا اضرب بعصاک الحجر فانفجرت منه اثنتا عشرة عینا قد علم کل اناس مشربهم...
تقسیم بندی آب
و قطعنهم اثنتی عشرة اسباطا امما و اوحینا الی موسی اذ استسقـه قومه ان اضرب بعصاک الحجر فانبجست منه اثنتا عشرة عینا قد علم کل اناس مشربهم... بنی اسرائیل را به دوازده سبط تقسیم کردیم. و چون قوم موسی از او آب خواستند به او وحی کردیم که عصایت را بر سنگ بزن. از آن سنگ دوازده چشمه روان شد. و هر گروه آبشخور خویش را بشناخت.
رهایی مصریان از خشک سالی
ثم یاتی من بعد ذلک سبع شداد... • ثم یاتی من بعد ذلک عام فیه یغاث الناس و فیه یعصرون. از آن پس هفت سال سخت می آید... پس از آن سالی آید که مردمان را باران دهند و در آن سال افشردنیها را می فشرند.
رحمت الهی بعد یاس عمومی
جمله سازی با رهایی از کم ابی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 یکی از نظریههای مشهور در دهه ۱۹۴۰، مدل فشار بزرگ بود، که پیشنهاد میکرد کشورها باید از یک مرحله توسعه به مرحله دیگر از طریق یک چرخه فضیلت پرش شوند، که در آن سرمایهگذاریهای بزرگ در زیرساختها و آموزش و پرورش همراه با سرمایهگذاریهای خصوصی، اقتصاد را به سمت پیشرفت بیشتر میبرد. مرحله تولید، رهایی از پارادایم های اقتصادی متناسب با مرحله بهرهوری پایینتر. این ایده در اواخر دهه ۱۹۸۰ توسط کوین مورفی، آندری شلیفر و رابرت ویشنی با احتیاط احیا و تدوین شد.