رسم اسمی

[ویکی فقه] رسم اسمی، از اصطلاحات علم منطق بوده و به معنای تعریف شیء به لوازم و خواص مفهوم آن، نه خواص حقیقت و ماهیت آن، گفته می شود.
رسم اسمی، از اصطلاحات علم منطق بوده و به معنای تعریف شیء به لوازم و خواص مفهوم آن، نه خواص حقیقت و ماهیت آن، گفته می شود.
انواع رسم بلحاظ تعریف ماهوی
رسم (معرِّف) به لحاظ تعریف ماهوی و مفهومی، بر دو نوع است:۱- رسم اسمی؛۲- رسم حقیقی.اشیا، هم دارای حقیقت و ماهیت و هم دارای مفهوم اند و هر یک از آنها لوازم و خواصی دارند. اگر چیزی را به لوازم و خواص ماهیت و حقیقتِ آن تعریف کنند «رسم حقیقی» خواهد بود و اگر با لوازم و خواص مفهوم آن چیز تعریف شود «رسم اسمی» به حساب می آید.رسم اسمی آسان تر از رسم حقیقی است، زیرا لفظی که در یک اصطلاح یا لغتی برای مفهوم مرکبی وضع شده باشد آن چیزی که داخل در آن مفهوم است ذاتی آن، و هر چیزی که خارج از آن باشد عَرَضی آن محسوب می شود، اما تشخیص لوازم و خواص یک حقیقت، دشوار است، همان طوری که تشخیص حقایق وحد حقیقی اشیا دشوار است.

💡 دربارهٔ کارنامه سیاسی احمدشاه می‌توان به نظر مصدق نیز اشاره کرد که در مجلس چهاردهم شورای ملی تصریح کرد: موقعی که شاه در لندن حاضر نشد در دعوت رسمی دولت انگلیس از قرارداد اسمی ببرد و آن را بشناسد، با این که ناصرالملک به او گفته بود اگر مقاومت کند از سلطنت خلع می‌شود؛ شاه وطن‌پرست بر مقاومت خود افزود و از قرارداد اسمی نبرد. برای شاه چه بالاتر از این که امروز نامش به نیکی برده شود. حوادثی که موجب بلندی نام می‌شود کم است و شاید در عمر کسی به این حوادث تصادف نکند. خوشبخت کسانی که از این حوادث استفاده کنند و بدبخت کسانی که خود را مطیع پیش‌آمد نموده و با هر ناملایمی بسازند. در سلسله سلاطین قاجار هفت نفر سلطنت کرده که از آن‌ها فقط دو نفر پادشاه نامی شده‌اند، اول مظفرالدین شاه است که در سلطنت او آزادی نصیب ملت شد و بعد احمد شاه است که تن به اسارت نداد و از سلطنت گذشت، ای کاش که این پادشاه جوان بخت به کودتا تسلیم نمی‌شد و زودتر مقام سلطنت را ترک می‌کرد.