ذکاوتی قراگزلو علیرضا
دانشنامه اسلامی
[ویکی نور] علیرضا ذکاوتی قراگزلو، در سال 1322 در یک خاندان مذهبی، علمی و عرفانی در همدان متولد شد. پدرش مرحوم شیخ علی اصغر ذکاوتی قراگزلو متخلص به «زمزم همدانی»، عالم، ادیب، خطیب، عارف، مدرس و شاعر بود. مادرش از خاندان حاج محمدجعفر کبوتراهنگی (مجذوب) از عارفان نامدار قرن سیزدهم هجری است.
ایشان خود در شرح زندگی خویش می نویسد: «از کودکی با کتاب بزرگ شده ام و از حضور در مجالس اهل علم در همدان و قم بهره برده و از محضر پدرم و دیگر خویشاوندان که اهل علم بودند، استفاده کرده ام. مطالعات پیوسته و گسترده ای در ادب فارسی و عربی، عرفان اسلامی، عقاید و مذاهب و تاریخ اجتماعی ایران بعد از اسلام دارم و در هر دو رشته ادبیات ابداعی و ادبیات تحقیقی و نیز ترجمه از عربی به فارسی آثار متعددی پدید آورده ام که از آن جمله ترجمه «تمدن اسلامی در قرن چهارم هجری» (تألیف آدام متز) در سال 1363 و ترجمه کتاب «نظام اداری مسلمانان در صدر اسلام» در سال 1385 «کتاب سال» شناخته شد و موفق به اخذ جایزه شدم. همچنین به مناسبت چاپ مقالات متعدد در نقد کتاب در مجلات وزین کشور در سال 1377 به عنوان «منتقد نمونه» و در سال 1390 به عنوان «منتقد پیش کسوت» موفق به اخذ جایزه شدم. جزء هیئت مؤلفین دائرةالمعارف تشیع بوده و با بنیاد دائرةالمعارف اسلامی و دانشنامه جهان اسلام همکاری مداوم داشته، با مرکز نشر دانشگاهی در خصوص تهیه مقالات و ویرایش کتب، ارتباط مستمر داشته ام. تدریس من در دانشگاه آزاد اسلامی واحد همدان از بدو تأسیس به طور مستمر بوده است. در مرکز آموزش عالی ابن سینا نیز به مدت ده سال تدریس کرده ام و استاد مدعو ادبیات فارسی و عربی در دانشگاه علامه طباطبائی بوده ام، با دانشگاه بوعلی سینا نیز همکاری پژوهش داشته ام».
جمله سازی با ذکاوتی قراگزلو علیرضا
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 علیرضا ذکاوتی قراگزلو زاده ۱۳۲۲ در همدان) نویسنده و پژوهشگر ایرانی است.
💡 در سال ۱۳۲۱ خورشیدی محمدعلی فروغی و قاسم غنی کتاب رباعیات حکیم خیام نیشابوری را منتشر کردند که شامل پیش گفتاری نسبتاً طولانی است و در آن ۱۸۷ رباعی از میان رباعیات منسوب به خیام، اصیل تشخیص داده شدهاست. در این کتاب، دیدگاه کسانی که رباعیات خیام را دلیل کفر او دانستهاند نقد شده و بر دینداری و حیرت او در کار جهان و معمای هستی تأکید شدهاست. این رویکردهای فروغی و غنی در میان خیامپژوهان ایرانی جایگاه ویژهای یافت و پژوهشگرانی چون اسماعیل یکانی در عمر خیام نادرهٔ ایام (۱۳۴۲ خورشیدی)، علی دشتی در دمی با خیام (۱۳۴۴ خورشیدی)، محمدمهدی فولادوند در خیامشناسی (۱۳۴۷ خورشیدی)، جعفر آقایان چاووشی در سیری در افکار علمی و فلسفی حکیم عمر خیام نیشابوری (۱۳۵۸ خورشیدی)، علیرضا ذکاوتی قراگزلو در عمر خیام نیشابوری حکیم و شاعر (۱۳۷۷ خورشیدی) خیام را با همان رویکرد معرفی کردهاند.