ذو رای

ذورای. ( ع ص مرکب ) خداوند رای: و او «جمیل بن معمر» مردی بود عاقل و ذورای و حافظ. ( تفسیر ابوالفتوح رازی ص 295 ).

خداوند رای.

💡 پسندیده رایی که بخشید و خورد جهان از پی خویشتن گرد کرد

💡 شاه فرا آسمان همت والای تست بر ز برش ماه و مهر روی تو و رای تست

💡 با نور و تاب فکرت تو آفتاب نیست آن را نظیر رای تو خواندن صواب نیست

💡 ز خواندن بیفزایدت رای و هوش ز دیدن شگفت آیدت روی و گوش

💡 کسی را به پیگار او پای نیست به ناورد او تاختن رای نیست