دوران بین خاص و عام

[ویکی فقه] دوران بین خاص و عام به معنی تردید در تعلق تکلیف به امر عام یا خاص است.
دوران بین خاص و عام، از مصادیق دوران بین اقل و اکثر بوده و عبارت است از شک در الزام به یکی از دو امری که رابطه آنها با یک دیگر، عام و خاص منطقی می باشد، مثل این که مکلف شک کند آیا در رکوع و سجده نماز، ذکر خاص ( سبحان الله ) واجب است یا هر ذکری خوانده شود، کفایت می کند.
دیدگاه صاحب کفایه
مرحوم " آخوند خراسانی " معتقد است در دوران بین خاص و عام، برائت عقلی و شرعی جریان ندارد، بلکه از قبیل دوران امر بین متباینین بوده و مجرای اصل احتیاط می باشد.

💡 ۷ـ بْیـِر یا انتقام همیشه زبانزد خاص و عام بوده که هیچ وقت اجازه نمی‌دهند کسی به آن‌ها ظلم روا بدارد و آن‌ها انتقام خودرا نگیرند

💡 میزبان خوان رحمت خاص و عام خلق را بر سر خوان ولایت میهمانی می‌کند

💡 یا صاحب ننگ و نام می‌باید بود یا شهرهٔ خاص و عام می‌باید بود

💡 نعمتهاى عمومى جهان كه در خوان وسيع و پهناور پروردگارمتعال مورد استفاده خاص و عام است: در هيچ دفترى بحساب احسان و نعمت نيامده و هيچكسىخود را مرهون و مديون آنها قرار نميدهد.

💡 يزيد به مطربى و نوازندگى و شرابخوارى و آوازه خوانى و شكار و سگ بازى و مجالست با زنان مطرب، شهره خاص و عام بود.

💡 گر سر تو ننهفتمی من گفتنی‌ها گفتمی تا از دلم واقف شدی امروز خاص و عام دل