دمه کر

دمهکر. [ دَ م َ ک َ ] ( معرب، ص )معرب و مأخوذ از دمه گیر فارسی یعنی، خبه کننده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). معرب دمه گیر فارسی است.( از المعرب جوالیقی ص 149 ). و رجوع به دمه گیر شود.

معرب و ماخوذ از دمه گیر فارسی یعنی خبه کننده.

💡 گر این برف و دمه شمشیر بودی جهنده باد ببر و شیر بودی

💡 از دم ناصح واعظ دلم اندر چاهیست که ز یک سوی سموم است و ز یک سوی دمه

💡 دمه پیکان آبدار به دست چشم را سفت و چشمه را می‌بست

💡 دمه سرد و شه بادم سرد بود جهانگرد را با جهان گرد بود

💡 بشنو آن دم را غنیمت می شمار دمه به دم در دم به دم در دم به دم