دم کشان

دم کشان. [ دُ ک َ / ک ِ] ( نف مرکب، ق مرکب ) در حال کشیدن دم. که دم خود رابرکشد: دم کشان رفتن؛ چون کبوتری گشتی در رفتن. ( یادداشت مؤلف ). که دنبال و دم بر زمین کشد و رود: تجذی؛ دم کشان بانگ کردن کبوتر گرد ماده. ( منتهی الارب ).

در حال کشیدن دم. که دم خود را بر کشد.

💡 بسکه در بای کشان کرد سر مسکینان زلف مشکینش ازین شرم سر افکنده فروست

💡 اگر شاخ گل از گلزار شد دامن کشان بیرون بحمدالله که سرو قامت او پایدار آمد

💡 زنجیر کشان برد دل ابن یمین را وز طاق دو ابروش درآویخت به یک مو

💡 دوغ کشان، روستایی از توابع بخش کوهساران شهرستان راور در استان کرمان ایران است.

💡 این جاده که از شهر کشان شروع شده، در شهر سیلیوری به پایان می‌رسد و ۱۶۳ کیلومتر مسافت دارد.

💡 خیز، تا امروز با هم ساغر صهبا کشیم خویش را دامن کشان تا دامن صحرا کشیم