دل فرو گیر

دل فروگیر. [ دِ ف ُ ] ( نف مرکب ) دل فروگیرنده. جای آسایش دل. ( ناظم الاطباء ).

دل فرو گیرنده. جای آسایش دل.

💡 اکنون که از تو بنهفت آن بت رخ زدوده آن به که مهر او را از دل فرو زدائی

💡 حسنت که آفتاب تجلی از او گرفت یک جلوه کرد و مملکت دل فرو گرفت

💡 بس که اندر دل فرو بردم هوای نیش را شعله افزون تر برآمد سوز داغ خویش را

💡 قلم در حرف صورت کش که تا در مکتب معنی همه اسرار غیبی را ز لوح دل فرو خوانی

💡 ز هر موئی هزاران دل فرو ریزد به جنبانی خدا را طرهٔ مشگین