دز دزک

لغت نامه دهخدا

دزدزک. [ دُ دُ زَ ] ( ق مرکب ) از اتباع است و به معنی دزدیده دزدیده راه رفتن و کار کردن است. ( لغت محلی شوشتر - خطی ). || ( اِ مرکب ) بازیی است که اطفال کنند. ( لغت محلی شوشتر - خطی ).

فرهنگ فارسی

از اتباع است و به معنی دزدیده دزدیده راه رفتن و کار کردن است.

جمله سازی با دز دزک

💡 مسجد جامع دزک (سراوان) مربوط به اوایل اسلام است و در شهرستان سراوان، روستای دزک واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است

💡 تل دزک کوچک مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - است و در شهرستان ممسنی، روستای دزک کوچک واقع شده و این اثر در تاریخ ۲۵ اسفند ۱۳۷۹ با شمارهٔ ثبت ۳۴۴۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 مظفر بختیار (زادهٔ ۲۸ آذر ۱۳۲۲ دزک چهارمحال و بختیاری - درگذشتهٔ ۲۳ مرداد ۱۳۹۴)، استاد دانشگاه تهران، ادیب، ایران‌شناس، فرهنگ‌شناس، نسخه‌شناس، نقاش و مترجم بود.

💡 تپه ککی مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در شهرستان سراوان، دهستان دزک، روستای تنکان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۱۰۰ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

💡 بخش کیار شرقی، یکی از بخش‌های شهرستان کیار در استان چهارمحال و بختیاری ایران است. مرکز این بخش، روستای دزک است.

💡 دزک سرچشمه روستایی است در شهرستان کوهرنگ، بخش بازفت، استان چهارمحال و بختیاری. این روستا در در فاصله ۳۵ کیلومتری جنوب شرقی شهرکرد واقع شده و دارای گورستان قدیمی با شیرهای سنگی متعلق به عصر صفویه است.