دز درو

دزدرو. [ دُ رَ / رُو ] ( اِ مرکب ) مَعبر تنگ و باریک که دزد تواند رفت. سوراخی درخانه که دزداز آن به درون تواند آمد. ( یادداشت مرحوم دهخدا ).

معبر تنگ و باریک که دزد تواند رفت. سوراخی در خانه که دزد از آن به درون تواند آمد.

💡 معنی خود عرضه کرد بر من و دیدم درو صورت هر نقش کو بود و مرا کرده بود

💡 چو دیده شعله به رنگ پر ملخ جسته درو بسان ملخ کرده خویش را پر تاب

💡 منم که چون به هنر جامه سخن با فم ز مدحت تو درو پود و تار خواهد بود

💡 و بعضى گفته اند اشاره به روزهائى است كه خداوند اقوام سركش را به زنجير عذابميكشيد و طاغوتها را با يك فرمان درو مى كرد!

💡 روضه جنت عارف دل دانا باشد که درو حور و قصورست و گل و لاله و کشت