درود کار

درود کار. [ دُ ] ( ص مرکب ) نجار. چوب تراش. ( ناظم الاطباء ). درودگر. درگر. و رجوع به درودگر شود.

نجار چوب تراش درودگر درگر

💡 ای ملک‌، درود گوی آن را که زربستد وساخت کار ما چون زر

💡 من به دل کاشتم این مهر تو خود می‏دانی هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت

💡 به فرمان او بود کاری که بود ز باژ و خراج و ز کشت و درود

💡 تو برخلاف بدان تخم نیکنامی کار که هرکس آن درود از جهان که می کارد

💡 تو اگر توت نسب داری و او گر پنبه هر کسی آن درود عاقبت کار که کشت