دراز گفتار

مترادف‌ها

پرگو، پرحرف

متضادها

کم‌گو

لغت نامه دهخدا

درازگفتار. [ دِ گ ُ ] ( ص مرکب ) درازگوی. آنکه سخن بسیار گوید. آنکه هر سخن طویل کند.

فرهنگ فارسی

دراز گوی آنکه سخن بسیار گوید

جمله سازی با دراز گفتار

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب

💡 گفتار خوش و لب چو قندم باید گیسوی دراز چون کمندم باید

💡 سخن دراز مکش این چه طول گفتار است خوش است مدت اقبال شاه طولانی

💡 چون اعتقاد بنده شناسی، خود این بسست ابرام گشت بی حد و گفتار شد دراز

💡 دراز آهنگ شد گفتار بی‌مر درازی سخت بی معنی و بی‌بر

💡 سخنران مجلس با دراز گفتار و استفاده از کلمات بسیار دشوار، باعث شد که بسیاری از شنوندگان از موضوع اصلی سخنرانی خود کاملاً بی‌خبر بمانند.

💡 او به دلیل دراز گفتار و عدم توانایی در خلاصه‌سازی مطالب، همیشه در جلسات مدیریت زمان دچار مشکل می‌شد و بحث‌ها طولانی می‌شد.

💡 در برخی از متون قدیمی، نویسندگان با دراز گفتار و تفصیل بسیار زیاد، سعی می‌کردند تمام ابعاد یک مسئله اخلاقی را بررسی کنند.

کلمات مرتبط

پیشنهاد شما
پیشنهادهای کاربران