دراز خفته

درازخفته. [ دِ خ ُ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) درازکشیده: مُجلَخَدّ؛ مرد ستان و درازخفته. ( منتهی الارب ).

دراز کشیده

💡 به ناز خفته ز خود بی خبر شبانِ دراز چه غم خورد که نزاریِ زار می زارد

💡 ای خفته، روز عمر ترا رو بکوتهی است این روز کوته از شب طاعت دراز کن