خیمه به صحرا ب

خیمه به صحرا بردن. [ خ َ / خ ِ م َ / م ِ ب ِ ص َ ب ُ دَ ] ( مص مرکب ) غایب شدن. پنهان شدن. خیمه بصحرا زدن. || آشکارا و بی پرده بودن. ( آنندراج ) ( برهان قاطع ) ( انجمن آرای ناصری ) ( ناظم الاطباء ).

💡 چو لاله خیمه به صحرا زن ار دلی داری که دل همی بگشایدهوای لاله ستان

💡 یک روز یار اگر قدمی سوی من زند بخت رمیده خیمه به پهلوی من زند

💡 ز صحن خیمه به صحرا شعاع طلعت دوست برید از رخ خورشید مهر حربا را

💡 رشته جاذبه مهر به خاک افتاده است چند چون شبنم گل خیمه به گلزار زنیم

💡 گر شب هجران مرا تاختن آرد اجل روز قیامت زنم خیمه به پهلوی دوست