خوب اندام

خوب اندام. [ اَ ] ( ص مرکب ) خوش اندام. آنکه اندام نیکو دارد. نیکوقالب. خوش کالبد: هَبَرْکَل؛ جوان خوب اندام. ( منتهی الارب ).

خوش اندام خوش بدن

💡 جلوهٔ ناز از هزاران شیوهٔ خوبی یکیست خوبی قامت نه رعنایی اندام ست و بس

💡 تن پر مو نباشد خوش ز خوبان ولی با مو خوش است اندام ایشان