خسروشاه غزنوی

خسروشاه غزنوی. [ خ ُ رَ / رُو هَِ غ َ ن َ ] ( اِخ ) ملقب به معزالدوله که از 547 تا 555 هَ. ق. حکومت کرد. رجوع به خسروشاه شود.

ملقب به معزالدوله که از ۵۴۷ تا ۵۵۵ حکومت کرد.

خسروشاه غزنوی (۵۱۵ـ۵۵۵ق)
(یا: سلطان ظهیرالدوله؛ به روایتی، تاج الدوله خسروشاه) از پادشاهان سلسلۀ غزنوی آل ناصر (حک: ۵۵۲ـ۵۵۵ق). پس از مرگ پدرش، بهرام شاه، به سلطنت رسید. این هنگام، مصادف با قدرت یابی غوریان و ترکان غز در زاولستان و خراسان، و مرگ سلطان سنجر سلجوقی و نیز یورش علاءالدین حسین غوری به غزنه بود. پس از سقوط غزنه به دست غزها، خسروشاه به هند رفت، اما در لاهور غیاث الدین محمد سام وی را دستگیر و در قلعه ای محبوس کرد و در آن جا دَه سال در زندان بود تا درگذشت.

💡 هنگامی که علاءالدین حسین در غور سرگرم تجهیز سپاه بود؛ خسروشاه پسر بهرام‌شاه غزنوی سپاه بزرگی در لاهور فراهم کرد و به سوی غزنه هجوم برد. علاءالدین که درصدد حمله به هرات بود میل داشت که با او از در صلح وارد شود به این طریق که خسروشاه شهر و قلعهٔ تگیناباد را به او واگذار کند و به غزنه قناعت کند؛ ولی خسروشاه که به کمک و پشتیبانی سنجر اطمینان داشت حاضر به صلح نشد. در این موقع برحسب اتفاق گرفتاری‌های سلطان سنجر بعد اعلای خود رسیده‌بود و نمی‌توانست به او کمک کند.