خس البری

💡 غیاث‌الدین بَلْبَن به عنوان آخرین سلطان بزرگ این خاندان شناخته می‌شود که در سال ۶۶۳ ق/ ۱۲۶۵ م به تخت سلطنت نشست. غیاث الدّین اُلُغ خان، ممتازترین سلطان از خاندان سلاطین مملوک دهلی به شمار می‌رود او در اصل غلامی ترک از قبیلهٔ البری، و از اعضای گروه معروف چِهِلگانی (چهل غلامِ پرورده سلطان اِلتُتْمِش) بود و به سبب شایستگی و استعداد خویش پیشرفت کرد تا جایی که ناصرالدین محمودشاه (۶۴۴ـ ۶۶۴ ق)، پادشاه زاهد او را وزیر و «نایب مملکت» کرد و دختر او را به همسری برگزید. بَلْبَن عملاً در سراسر سلطنت محمود، فرمانروایی داشت و عوامل تجزیه و تفرقه را مهار کرد و در ادارهٔ کشور اعمال قدرت نمود. در ۶۶۴، پس از درگذشت محمود، که فرزند نداشت، سلطنت خود را باعنوان غیاث الدین بلبن، رسماً آغاز کرد و تجربه‌های دوران نیابتش، او را در جایگاهی مطلوب قرارداد.

💡 در نوامبر ۲۰۱۴، مراقبان دبین و اعضای کمیته تکنیکی، جوی هس، روس البری، یان جکسن، و مراقب بسته سیستم‌دی، تولف فوگ هین، از منصب خود استعفا دادند. هر چهار نفر تصمیم خود را در فهرست ایمیل اعلام عمومی‌کردند و در بلاگ شخصیشان با نگرانی و قرار گرفتن در معرض استرس شدید مربوط به ادغام سیستم‌دی با دبین و اجتماع متن‌باز، اعلام کردند که تعمیر و نگهداری منظم، کاری غیرممکن می‌شود.