خدای داد ترکمان

خدای داد ترکمان. [ خ ُ دِ ت ُ ک َ ] ( اِخ ) وی یکی از سرداران ظهیرالدین بابر است و چون در جنگ بین ظهیرالدین بابر و سلطان اوزبک خان شیبانی هزیمت بر قشون بابر افتاد و از قشون بغیر از «ده دوازده نفر در موکب عالی کس نماند و سهام اصحاب ظلم و ظلام به اعلام فیروزی اعلام رسید از آن غرقاب بلاعنان عزیمت بطرف دریای کوهک معطوف گردانید و با جیبه و کیچم اسب در آن راند. بتشویش بسیار از آن جانب بیرون رفت و کیچم را بریده بطرف شمال توجه و در حدود النگ قلبه بار دیگر بر آن مذکور عبور کرده میان دو نماز از دروازه سخیزاده بشهر درآمد و ادراک نزول اجلال فرمود زمره ای از امرا و انچکیان که از آن معرکه بیرون آمده بودند از غایت وهم و هراس هر طایفه بطرفی توجه نمودند. از آن جمله قنبرعلی سلاح راه قندز پیش گرفت و کریمداد و خدای داد ترکمان و جانکه و کوکلتاش و مولانا باباء ساغری بطرف اوراتپه رفتند». ( از حبیب السیر چ کتابخانه خیام ج 3 ص 290 ).

وی یکی از سرداران ظهیر الدین بابر است.

💡 شاها به دیده ای که دلم را خدای داد در دیده ی تو معنی نیکو بدیده ام

💡 او را خدای داد به یک حمله صد ظفر حمله هزار بود و ظفر صدهزار یافت

💡 خدای داد ترا از پی مصالح خلق دلی رحیم و نهادی کریم و خلق نواز

💡 بدین پاک و دل نیک و اعتقاد درست خدای داد ترا بر همه جهان فرمان

💡 خدای داد تو را ملک وکامکاری و بخت هزار رحمت بر بخت کامکار تو باد

💡 دینت خدای داد و زبان داد و عقل داد یاد خدای کن به زبانی که لال نیست