خاقان سعید

خاقان سعید. [ ن ِ س َ ] ( اِخ ) لقب شاهزاده شاهرخ میرزا ابن امیر تیمور گورکان است رجوع به مجالس النفائس ص 124 و 314 و حبیب السیر چ تهران ص 182 و 183 و 185 و 187 و 188 و 189 شود.

لقب شاهزاده شاهرخ میرزا ابن امیر تیمور گورگان است.

💡 سپس خاقان دو فرستاده را نزد محاصره شدگان فرستاد. اولین کسی که به دیوار نزدیک شد خسرو پنجم، نوه آخرین فرمانروای ایرانی ساسانی، یزدگرد سوم (ح. ۶۳۲–۶۵۱) بود. پدر خسرو، بهرام هفتم، به دربار تانگ در چین گریخته بود و اکنون خسرو به امید بازپس گیری تاج و تخت اجدادی تورگش را همراهی می کرد. هنگامی که او به پادگان نزدیک شد، از آنها خواست که تسلیم شوند و به آنها پیشنهاد کرد که ایمن باشند، در حالی که بازگرداندن قلمرو خود را اعلام کرد. اما اعراب با عصبانیت از شنیدن او خودداری کردند و به او فحش دادند. همانطور که شرق شناس H.A.R. gib می نویسد، حضور خسرو "ممکن است به عنوان نشانه ای تلقی شود که شورشیان از چین نیز تشویق می شدند، اگرچه سوابق چینی در این سفر ساکت است". پس از ناکامی خسرو، خاقان یکی از محلی ها به نام بازغری را برای گفتگو با پادگان فرستاد و چند اسیر عرب را با خود آورد تا آنها را بترساند. خاقان پیشنهاد کرد که پادگان عرب را به لشکر خود ببرد و حقوق آنها را دو برابر کرد، اما این پیشنهاد نیز توسط مذاکره کننده عرب، یزید بن سعید باهیلی (که به دلیل اینکه کمی ترکی صحبت می کرد انتخاب شد) با تحقیر رد شد. عبارت "عرب که گرگ است چگونه می تواند با تورگش که گوسفند است باشد؟" پاسخ او خشم یاران بازغری را برانگیخت و آنها او را تهدید به کشتن کردند، بنابراین یزید پیشنهاد داد که پادگان را تقسیم کند: نیمی با ثروت قابل حمل خود اجازه خواهند داشت به سلامت عقب نشینی کنند و نیمی دیگر در خدمت تورگش خواهند ماند. بازغری این پیشنهاد را پذیرفت و یزید را برای رساندن شروط به پادگان بازگرداند، اما پس از بازگشت به داخل دیوار، شروط را رد کرد و هموطنان عرب خود را به مقاومت تشویق کرد.