حکمت عرفانی
مترادفها
معرفت، عرفان
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] حکمت در میان صوفیان همواره معنای مثبتی نداشته، زیرا یکی از معانی حکمت در عالم اسلام همان فلسفه یونانی بوده است ــیا هر نظام فکری ای (مانند علوم طبیعی) که مبتنی بر صرف عقل و استدلال و تجربه باشد.
حکمت فلسفی، و به تعبیر دقیق تر حکمت مشائی، در سخنان عرفا با عنوان « حکمت تجربتی »، « حکمت دنیا »، « حکمت یونانی » یا « حکمت یونانیان » خوار شمرده می شده است.
← کفر تحقیقی
چنین حال و هوایی را، اگر چه نه لزوماً با ارزش داوری منفی، در طبقه بندی دیگری نیز می یابیم که براساس آن جویندگان حقیقت چهار دسته اند: کسانی که در طریق نظر و استدلال اند، اگر تابع سنت باشند متکلم نام دارند وگرنه حکیم مشائی اند؛ و کسانی که طریق ریاضت و مجاهدت می پیمایند، چنان چه پیرو سنّت باشند صوفی و در غیر این صورت حکیم اشراقی اند. مضمون این طبقه بندی در این گفته جامی نیز تلویحاً آمده که از نظر حکیم و متکلم، وجودْ عارض بر ماهیت است و از نظر محقق و موحد، وجود معروض است و موجودات مقید، عارض بر وجود هستند.
جای گاه حکمت در میان صوفیه
گذشته از حکمت به معنای فلسفه و ارزیابی منفی آن، نزد صوفیه غلبه با معنای مثبت حکمت بوده است.
← خیر کثیر
...
جمله سازی با حکمت عرفانی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 رابرت بلای با ترجمه اشعاری از بهترین شاعران اسپانیایی، آلمانی، سوئدی، نروژی، روسی، هندی، اردو، و فارسی زبان، شعر جهان را به خوبی به خوانندگان آمریکایی و انگلیسیزبان بخوبی شناساند. با اینحال، سهم او در آگاه ساختن خوانندگان انگلیسی زبان از زیبایی، عمق و حکمت شعر عرفانی فارسی نادیده گرفته میشود.
💡 دائو دِه جینگ دربردارنده نزدیک به ۵۰۰۰ کاراکتر در ۸۱ فصل کوتاه چندخطی (جّانگ 章) است. کتاب دارای دو بخش است؛ بخش اول آن دائو جینگ (道經، از فصل ۱ تا ۳۷) عمدتاً به مابعدالطبیعه و بخش دوم آن دِه جینگ (德經، از فصل ۳۸ تا ۸۱) به تدبیر مُلک و نفس میپردازد. درونمایه کلی کتاب حکمت ذوقی و عرفانی است.
💡 حیطه اصلی مطالعات و تحقیقات او، بیشتر در زمینه فلسفه هنر و زیباییشناسی، مبانی عرفانی هنر و معماری اسلامی و حکمت هنر شرق است که در این زمینهها بیش از ۳۰ کتاب تألیف و ترجمه کردهاست؛ او همچنین بیش از ۱۵۰ مقاله پژوهشی علمی فارسی و لاتین در نشریات و همایشهای داخلی و بینالمللی به چاپ رسانیدهاست.
💡 هانری کُوربَن میگوید سُهرِوَردی در حکمت اِشراق خود این آمادگی را دارد که نشانههای این حکمت را در قرآن و حتی شاهنامه بنمایاند. بهگونهای که شاهنامه در وجودِ عارف جلوه کند و تاریخِ نَفْس و عالم نفس را در شاهنامه بیابد؛ و اینگونه حماسهٔ قهرمانی پیوندی مستقیم با حماسهٔ عرفانی پیدا میکند.