حکم قضاوت

[ویکی فقه] حکم قضاوت (قرآن). منصب قضاوت از مناصب بسیار شریف و مهمّی است که از طرف خدای متعال به پیامبر (صلی الله علیه و آله وسلّم) و از طرف ایشان، به امام معصوم (علیه السلام) و از ناحیه آنان، به فقیه جامع الشرائط اعطا شده است.
اقامه بینه و شهود بر مدعی و سوگند بر منکر لازم است.«وشددنا ملکه وءاتینـه الحکمة وفصل الخطاب؛ و حکومت او را استحکام بخشیدیم، (هم) دانش به او دادیم و (هم) داوری عادلانه!». (مقصود از «و فصل الخطاب» شهود و قسم است. یعنی مدعی باید بینه اقامه کند و در صورت ناتوانی یا نکول، منکر، سوگند بخورد. )
وجوب قضاوت اهل انجیل
قضاوت اهل انجیل بر اساس احکام الهی، در انجیل واجب است.«ولیحکم اهل الانجیل بما انزل الله فیه...؛ اهل انجیل (پیروان مسیح ) نیز باید به آنچه خداوند در آن نازل کرده حکم کنند! و کسانی که بر طبق آنچه خدا نازل کرده حکم نمی کنند، فاسقند». (ضمیر در «فیه» اشاره به انجیل است. )
وجوب مراجعه به خدا و رسول برای حل اختلاف
مراجعه به خدا و رسول صلی الله علیه و آله وسلّم (کتاب و سنت) برای حل اختلافها و قضاوت واجب می باشد.«یـایها الذین ءامنوا اطیعوا الله واطیعوا الرسول واولی الامر منکم فان تنـزعتم فی شیء فردوه الی الله والرسول...؛ ای کسانی که ایمان آورده اید! اطاعت کنید خدا را! و اطاعت کنید پیامبر خدا و اولو الأمر (اوصیای پیامبر) را! و هرگاه در چیزی نزاع داشتید، آن را به خدا و پیامبر بازگردانید (و از آنها داوری بطلبید) اگر به خدا و روز رستاخیز ایمان دارید! این (کار) برای شما بهتر، و عاقبت و پایانش نیکوتر است».«الم تر الی الذین یزعمون انهم ءامنوا بما انزل الیک وما انزل من قبلک یریدون ان یتحاکموا الی الطـغوت وقد امروا ان یکفروا به ویرید الشیطـن ان یضلهم ضلـلا بعیدا• واذا قیل لهم تعالوا الی ما انزل الله والی الرسول رایت المنـفقین یصدون عنک صدودا؛ آیا ندیدی کسانی را که گمان می کنند به آنچه (از کتابهای آسمانی که) بر تو و بر پیشینیان نازل شده، ایمان آورده اند، ولی می خواهند برای داوری نزد طاغوت و حکّام باطل بروند؟! با اینکه به آنها دستور داده شده که به طاغوت کافر شوند. امّا شیطان می خواهد آنان را گمراه کند، و به بیراهه های دور دستی بیفکند• و هنگامی که به آنها گفته شود: «به سوی آنچه خداوند نازل کرده، و به سوی پیامبر بیایید»، منافقان را می بینی که (از قبول دعوت) ِ تو، اعراض می کنند!».«واذا دعوا الی الله ورسوله لیحکم بینهم اذا فریق منهم معرضون؛ و هنگامی که از آنان دعوت شود که بسوی خدا و پیامبرش بیایند تا در میانشان داوری کند، ناگهان گروهی از آنان رویگردان می شوند!».