حملۀ پیش دستانه

💡 ترکیه مشکل جدی برای بلغارستان به حساب می‌آمد اما دلیل خوبی نیز برای فرستاده نشدن سربازان بلغارستانی به جنگ با شوروی بود. پیمان عدم تجاوز فوریه ۱۹۴۱ خطر تهاجم ترکیه را از بین برد اما همچنان حس بدبینی و شک بین دو کشور باقی مانده بود. برخی در فرماندهی عالی ارتش بلغارستان خواهان یک حمله پیش دستانه به ترکیه بودند. ژنرال نیکولای میهوف، فرمانده ارتش اول بلغارستان که بعداً به مقام نیابت سلطنت نیز رسید، معتقد بود که ترکیه کاملاً در جانب دشمنان بلغارستان قرار دارد و به بی‌طرفی خود پایبند نخواهد ماند. عده دیگری از افسران بلندپایه طرح عملیات حمله به ترکیه را در بهار ۱۹۴۲ مورد بحث قرار دادند.

💡 در روز ۲ مه ۱۹۴۱ پس از چند روز مذاکره بی‌طرف بین طرفین، فرمانده فرودگاه که اختیار عمل کامل را دریافت کرده بود تصمیم گرفت تا با حمله پیش دستانه به نیروهای عراقی محاصره فرودگاه را بشکند. در طی آن روز بریتانیایی‌ها ۳۰ تن بمب بر روی نیروهای محاصره کننده ریختند و در نبرد هوایی سنگین ۲۲ فروند هواپیمای خود را از دست دادند. نهایتاً در روز ۶ مه نیروهای عراقی محاصره کننده مواضع خود را ترک کرده و به سوی بغداد عقب‌نشینی کردند. در همین زمان قوای متفقین از سمت فلسطین و بصره شروع به حرکت در خاک عراق کردند و نهایتاً پس از نزدیک به یک ماه مبارزه، قوای بریتانیا به بغداد رسیدند.

💡 در حملۀ پیش دستانه، مهاجم با تولید جداول داده‌های از پیش محاسبه شده، تلاش می‌کند سرعت شکستن رمزها را به شدت افزایش دهد.

💡 استفاده از توابع هش با طول مناسب می‌تواند از تاثیرات مخرب حملۀ پیش دستانه بر امنیت پایگاه داده‌های حاوی رمزهای عبور جلوگیری کند.

💡 برای مقابله با حملۀ پیش دستانه، متخصصان توصیه می‌کنند که از روش‌های افزون‌سازی و استفاده از نمک در ذخیره‌سازی رمزها استفاده شود.