حمل بر سبیل فعل

[ویکی فقه] حمل بر سبیل فعل یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای از اقسام حمل عَرَضی است.
حمل بر سبیل فعل از اقسام حمل عرضی است و آن، حملی را گویند که محمول، حالت تاثیرگذاری موضوع را بیان می کند؛ مانند: آتش گرم کننده است.
مستندات مقاله
در تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • خوانساری، محمد، منطق صوری.• ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق).• قوام صفری، مهدی، ترجمه برهان شفا.
۱. ↑ ابن سینا، حسین بن عبدالله، الشفا (منطق)، ج۳، ص۲۳۲.۲. ↑ قوام صفری، مهدی، ترجمه برهان شفا، ص۳۳۴.
...

💡 بعضى از راه نيافتگان و نامحرمان، بكار بردن اصطلاحاتى چون مى، مستى، ساقى،معشوق و... را حمل بر معناى ظاهرى آنها نموده و بكار بردن آن را در الفاظ عرفانى جايزنمى دانستند و عرفانى را كه به قول خود ((مِى آلوده ))؟! بود را مورد مذمت و سرزنشقرار مى دادند. چنانچه ((امير حسين سادات هروى )) در ضمن نامه اى شكايت ماءبانه بهعارف وارسته و استاد كبير ((شيخ محمود شبسترى )) مى نويسد:

💡 نزد او مى رود و مى گويد: من از آغاز و انجام و درون و بيرون تو باخبرم، تو كسىنبودى كه درونت خوب باشد و كار زشتت حمل بر صحت شود، نه تقيه و نه ضرورتىايجاب مى كرد كه بدان شغل اشتغال ورزى و نه ستمديده اى را يارى رساندى، كارتعذاب آور بود و بس، پس از كجا به اين مقام رسيدى ؟