حقه خوردن

حقه خوردن. [ ح ُق ْ ق َ / ق ِ خوَرْ / خُرْ دَ ] ( مص مرکب ) گول شدن. فریفته گشتن.

فریفته گشتن

💡 بحث عقلى و برهانى نيز نظريه اسلام را در اين زمينه تاءييد مى كند براى اينكهسعادت آدمى تنها به بهتر و بيشتر خوردن و ساير لذائذ مادى نيست بلكه امرى است مؤلف از سعادت روح و سعادت جسم و يا به عبارت ديگر سعادتش در آن است كه از يك سواز نعمت هاى مادى برخوردار شود و از سوى ديگر جانش بافضائل اخلاقى و معارف حقه الهيه آراسته گردد در اين صورت است كه سعادت دنيا وآخرتش ضمانت مى شود و اما فرو رفتن در لذائذ مادى و بكلى رها كردن سعادت روحچيزى جز بدبختى نمى تواند باشد.

💡 در اين آيات رجوع و انعطافى به ما قبل هست به آن جائى كه گفتارقبل از داستان اصحاب كهف بدانجا منتهى گرديد، يعنى به تاءسف خوردن و ناشكيبائىرسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) از اينكه چرا مردم ايمان نمى آورند و بهكتابى كه برايشان نازل شده نمى گروند. و چرا دعوت حقه او راقبول نمى كنند. آيات مورد بحث عطف بدانجا است كهرسول خدا (صلى اللّه عليه و آله و سلم ) را تسليت مى داد به اينكه سراى دنيا بلاء وامتحان است، و آنچه زينت دارد به زودى به صورت خاك خشك در مى آيد، پس ديگرسزاوار نيست به خاطر اين مردم خود را ناراحت كنى و دلتنگ شوى كه چرا دعوتت را نمىپذيرند و به كتاب خدا ايمان نمى آورند.