دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] به حقّی که بر اثر غیبت کسی برای غیبت شونده ایجاد می شود حق غیبت می گویند که از آن در بابهایی نظیر طهارت و تجارت سخن گفته اند.
از دیدگاه برخی، غیبت مسلمان سبب ثبوت حقّی علیه غیبت کننده و به نفع غیبت شونده می شود که عبارت است از وجوب حلالیت طلبیدن از او. بنابر این،
توبه به تنهایی موجب رهایی غیبت کننده از تبعات گناه غیبت نمی شود.
دیدگاه مقابل آن، کفایت توبه و عدم وجوب درخواست حلالیت است. بنابر این دیدگاه، بر اثر غیبت حقّی برای غیبت شونده ایجاد نمی شود، هرچند مستحب است غیبت کننده از او حلالیت بطلبد.
حلالیت طلبیدن حق است یا حکم شرعی
برخی گفته اند: وجوب حلالیت طلبیدن- بنابر قول به وجوب آن- نه از جهت ثبوت حقّی برای غیبت شونده، بلکه حکمی از جانب شارع است که به جهت هتک آبروی غیبت شونده و ستمی که به او رفته، شارع آن را بر غیبت کننده واجب کرده است
بنابر قول به ثبوت حق غیبت به معنای خاص آن، که در برابر حکم است، حق یاد شده از حقوقی شمرده شده که از جانب صاحب حق (غیبت شونده) قابل اسقاط است، لیکن قابل نقل و انتقال به دیگری نیست.
