حفظ قران در صدر اسلام

[ویکی فقه] حفظ قرآن در صدر اسلام. برای گسترش حفظ قرآن در صدر اسلام عواملی ذکر شده است که در این مقاله به بعضی از این عوامل اشاره می کنیم.
در میان کتب آسمانی، قرآن مجید ویژگی هایی دارد که سبب توجه خاص مسلمانان شده است. حفظ و به خاطر سپردن از جلوه های این توجه به شمار می آید. این سنت تنها به قرآن اختصاص دارد. پیشینیان تورات و انجیل را از رو می خواندند و جز پیامبران شان، کسی آن را به خاطر نمی سپرد. مسلمانان چنین بدین امر اهتمام می ورزیدند که صحابه گاه بر سر وجود یا عدم یک حرف با یکدیگر درگیر می شدند. برخی از عوامل گسترش این امر در میان مسلمانان عبارت است از:
بلاغت و فصاحت قرآن
هیچ ملتی به اندازه ی عرب عصر بعثت شیفته ی سخن نبود و به آن عنایت نداشت. نامی که این قوم برای خود برگزید، نشان دهنده ی این توجه و اهمیت است. آنان خود را عرب و دیگران را عجم می خواندند. این بدان معنا است که در باور آن ها تنها این قوم خاص می توانست مقاصد خود را شیوا و روشن بیان کند. مردم این منطقه ی جغرافیایی شعرها و سخنرانی های را حفظ می کردند.کتاب خدا، از نظر فصاحت و بلاغت و به کارگیری الفاظ کلمات و ترکیبات جملات، آن ها را شگفت زده ساخت و جذب کرد. بنابراین، حتی کافران بدان دل بستند و به عنوان متنی در خور ستایش به حفظ آن پرداختند.
مضمون زندگی بخش آیات
قرآن مجید کتاب زندگی است. اصول و معارف و احکام الاهی که سعادت بشر را تامین و تضمین می کند، دراین کتاب بیان شده است. خداوند می فرماید: «ان هذا القرآن یهدی للتی هی اقوم.». به درستی این قرآن (شما را) به سوی آنچه استوار است، راهنمایی می کند. «و نزلنا علیک الکتاب تبیانا لکل شی ء.». و فرو فرستادیم بر تو این کتاب را که بیان کننده و روشن گر همه چیز است.محتوای ارزش مند آیات الاهی، مردم را بر آن داشت در زندگی فردی و اجتماعی به آن توجه کنند و به حفظ آن اهتمام ورزند.
اهتمام پیامبر به حفظ
...

💡 O در صدر اسلام گروهى از اهل كتاب در حضور مسلمانان اظهار ايمان مى كردند و براى القاى شبهه دوباره كافر مى شدند و دليل كفر خود را نادرستى اسلام قلمداد مى كردند چنانكه قوم يهود ابتدا به موسى ايمان آوردند، سپس گوساله پرست شدند، سپس توبه كرده و خداپرست گشتند، باز بر عيسى عليه السّلام كفر ورزيدند و سپس با كفر خود به پيامبر اسلام، بر كفر خود افزودند.

💡 در صدر اسلام ميان اهل سنّت در خصوص افعال انسان، دو مذهب مشهور بود؛ گروهى از اينروى كه افعال انسان متعلق اراده غير قابل تخلف خداست، انسان را درافعال خود مجبور مى دانستند! و ارزش براى اختيار و اراده انسان نمى ديدند و گروهىانسان را در فعل خود مستقل مى دانستند و ديگر متعلق اراده خدايى نديده از حكم ((قدر))خارج مى شمردند.

💡 در پـاره اى از شـاءن نـزولهـا آمده است كه در صدر اسلام هنگامى كه مسلمانها به جهاد مىرفـتند گاهى كليد خانه خود را به افراد از كار افتادهاى كه قادر بر جهاد نبودند داده،و حتى به آنها اجازه مى دادند كه از غذاهاى موجود در خانه بخورند اما آنها احيانا از ترساينكه مبادا گناهى باشد، از خوردن امتناع مى ورزيدند.

💡 ابن ابى الحديد مى گويد از اشعارى كه در صدر اسلام سروده شده و متضمن اين است كهعلى، وصى پيغمبر بوده است، سخن عبدالله بن ابى سفيان،

💡 اين آيه ناسخ حكمى است كه در صدر اسلام اجراء مى شد و آن اين بود كه كسانى كه بهخاطر حفظ دينشان از وطن و آنچه در وطن داشتند چشم مى پوشيدند، و يا صرفا به خاطردين با يكديگر دوستى مى كردند، در بين خود از يكديگر ارث مى بردند، آيه مورد بحثاين حكم را نسخ كرد، و فرمود: از اين به بعد تنها خويشاوندان از يكديگر ارث مىبرند.