حفص بن عمر دوری

[ویکی فقه] حَفْص بن عُمر دُوری، از راویان قرائتهای هفت گانه قرآن و محدّث قرن دوم و سوم است.
پدرش عُمر بن عبدالعزیز بن صهبان (صُهَیب)، کنیه اش ابوعُمر یا ابوعمرو و به دُوری (منسوب به دُور، از محله های بغداد ) و مُقری و اَزدی مشهور بود.
محل سکونت
حفص در سامرا سکونت داشت.
مشایخ حدیث
او از اسماعیل بن جعفر، ابواسماعیل ابراهیم بن سلیمان مؤدِّب، ابوتُمیله یحیی بن واضح، علی بن قدامه، یزید بن هارون، حجاج بن محمد اعور، یحیی بن ابی بُکیر و عفّان بن مسلم حدیث شنید و قرآن را نزد قاریان بزرگ قرائت کرد.
راویان حدیث
...

💡 حفص بن بخترى از امام صادق عليه السلام روايت مى كند كه فرمود: مؤ من،اهل خود را مى بيند و آن چه را كه موجب محبت او است مشاهده مى نمايد، ليكن چيزهايى كه موجبكراهت او مى گردد از نظر او پوشيده مى شود.

💡 پيروان حفص بن ابى مقدام را حفصيه گويند حفص ابتدا از گروه خوارج اباضيه بود.اختلاف او با عبدالله بن اباض بر سر معناى ايمان و شرك بود. وى معتقد بود كهمرتبه ميان ايمان و شرك، شناختن پروردگار است. اگر كسى پيامبر قرآن، بهشت ودوزخ را باور نداشت و گناهان كبيره را مرتكب شد، كافر است نه مشرك اين فرقه دشمنىبا على عليه السلام را آشكار مى كرد.

💡 و در كافى به سند خود از هشام بن سالم و حفص بن بخترى و غير آن دو، از امام صادق(عليه السّلام ) روايت كرده كه در ذيل آيه (يمحو اللّه ما يشاء و يثبت ) فرموده: و آياجز اين است كه چيزى كه ثابت است محو مى شود، و چيزى كه محو و نابود است اثبات مىگردد.

💡 صاحب احتجاج هم اين حديث را از حفص بن غياث از آن جنابنقل كرده، و قمى آن را در تفسير خود به طورمرسل آورده، و برگشت حقيقت جواب به اين است وقتى ماده چند صورت يكى باشد، مىتوان گفت موجود متصور به آن چند صورت يكى است، بدن انسان نيز مانند اجزايش مادامكه همان انسان است يكى است، هر چند تغييراتى به خود بگيرد.