حضرت نوح علیه السلام

[ویکی اهل البیت] حضرت نوح علیه السلام اولین پیغمبر اولواالعزم است که خدای عزوجل او را با کتاب و شریعت فرستاده است، بنابراین، کتاب او اولین کتاب آسمانی است. آن جناب نهصد و پنجاه سال مشغول دعوت قوم خود بوده، ولی قوم او جز به استهزاء و نسبت جنون به او دادن عکس العملی از خود نشان ندادند تا آن که در آخر از پروردگار خود یاری طلبید. نوح پس از امر الهی و با تایید و تسدید خداوند، مشغول ساخت کشتی شد و پس از اتمام، امر خدای تعالی مبنی بر نزول عذاب وطوفان سهمگین صادر شد و به جز افرادی که مقدر شده بود، همگی هلاک شدند.
حضرت امام صادق علیه السلام فرمودند: اسم حضرت نوح عبدالغفار بوده و جهت آن که آن حضرت را نوح نامیدند این بود که: زیاد بر حال خود گریه و نوحه می کرد.
مردی شامی از امیرالمؤمنین علیه السلام پرسید که اسم نوح چه بود؟ آن حضرت فرمود: اسم نوح (سکن) بود و به این علت نوح نامیده شد که او نهصد و پنجاه سال با نوحه و بی تابی قوم خود را به سوی دین حق دعوت می کرد.
نوح علیه السلام بن لامک بن متوشلخ بن أخنوخ - و هو إدریس علیه السلام - بن یارد بن مهلائیل بن قینان بن أنوش بن شیث بن آدم.
نام حضرت نوح علیه السلام 43 بار در قرآن کریم آمده است و یک سوره به نام او اختصاص داده شده است و حدود 114 آیه از آیات قصص قرآنی درباره شخصیت نوح و دعوت او می باشد او نخستین پیامبر اولوالعزم است که دارای شریعت و کتاب مستقل بوده است.
بعثت و رسالت نوح علیه السلام بشر بعد از حضرت آدم علیه السلام به صورت یک امت ساده و بسیط زندگی می کرد و فطرت انسانیت خود را راهنمای زندگی خود داشت، تا آن که رفته رفته روح استکبار در او پیدا شد و گسترده گشت و در آخر، کارش به استعباد یکدیگر انجامید، بعضی بعض دیگر را تحت فرمان خود گرفتند و زیردستان ما فوق خود را رب خود پنداشتند و همین پندار بذری بود که کاشته شد، بذری که هر زمان و در هر جا که کاشته شود و سپس جوانه بزند و سبز شود و رشد کند، چیزی به جز دین و ثنیت و اختلاف شدید طبقاتی یعنی استخدام ضعفا بوسیله اقویا و برده گرفتن و دوشیدن افراد ذلیل بوسیله قدرتمندان را به بار نمی آورد، آری همه اختلاف ها و کشمکش ها و خونریزی های بشر از آنجا آغاز گردید.
در زمان نوح علیه السلام فساد در زمین شایع گشت و مردم از دین توحید و از سنت عدالت اجتماعی روی گردان شده و به پرستش بت ها روی آوردند و خدای سبحان نام چند بت آن روز را که عبارت بودند از "ود"، "سواع"، "یغوث"، "یعوق" و "نسر" در سوره نوح علیه السلام ذکر کرده.
فاصله طبقاتی روز به روز بیشتر شد و آنهایی که از نظر مال و اولاد قوی تر بودند حقوق ضعفاء را پایمال کردند و جباران، زیردستان را به ضعف بیشتر کشانیده و طبق دلخواه خود بر آنان حکومت کردند. (با استفاده از سوره اعراف، سوره هود و سوره نوح)