حسینی شاهرودی محمود

[ویکی نور] سید محمود شاهرودی، فرزند سید علی، در سال 1301ق، در خانواده ای مذهبی در یکی از روستاهای شاهرود دیده به جهان گشود. وی، پس از طی تحصیلات اولیه و دوره ی مقدمات در شهر بسطام، عازم حوزه ی علمیه ی مشهد مقدس شد و در دروس سطح و خارج فقه و اصول اساتید و فقهای آن زمان حاضر گردید، سپس در سال 1328ق، عازم حوزه ی علمیه ی نجف اشرف شد.
سید محمود شاهرودی، از محضر درس مرحوم آقای آخوند خراسانی صاحب «کفایه» به مدت یک سال و نیم استفاده نمود. پس از فوت استاد به مجلس درس نایینی و عراقی حاضر شد و از آن دو بهره ی وافی برد.
پس از فوت مرحوم نایینی، تدریس خارج ایشان شروع گشت و مورد توجه فضلا و طلاب قرار گرفت.
با رحلت آقا سید ابوالحسن اصفهانی، رساله ی عملیه ی سید محمود شاهرودی در دست رس مقلدین در کشورهای عراق و ایران و خلیج و لبنان و هند و پاکستان قرار گرفت و با درگذشت آیت الله بروجردی، مرجعیت وی در اماکن یادشده، به خصوص ایران و عراق و خلیج، شهرت و توسعه ی بیشتری حاصل نمود و حوزه ی بحث فقه و اصول ایشان در نجف، فضلا و علمای بی شماری را در بر داشت.
نماز جماعت مسجد هندی که او در آن اقامه نماز می کرد، بیشترین نمازگزار را داشت. تأمین هزینه های درمانی طلاب در نجف و هم چنین شهریه و تأمین نان طلاب حوزه های علمیه نجف و کربلا و سامرا و مشهد مقدس به عهده وی بود.

💡 پس از دستگیری بعضی از عناصر فعال از جمله محمد صدر و شکنجه‌های فراوان و اعتراف او به اینکه مافوق ما سید عبدالهادی شاهرودی است، وی مخفی شده و بعد از برنامه‌ریزی دقیق توسط بیت سید عبدالهادی حسینی شاهرودی و باهمکاری سید عبدالغنی اردبیلی و دستور محمدباقر صدر، از عراق به لبنان سفر می‌کند.

💡 سپس به نجف مهاجرت کرد و ۲۵ سال در آنجا ماند و از درس اساتیدی چون محمود حسینی شاهرودی، محسن حکیم، عبدالهادی شیرازی، حسین حلی، باقر زنجانی و ابوالقاسم خویی بهره برد.

💡 پس از آن در نجف از محمود حسینی شاهرودی، محسن حکیم، عبدالهادی شیرازی، حسین حلی، باقر زنجانی و ابوالقاسم خویی بهره علمی گرفت..