حافظ میر

حافظمیر. [ ف ِ ] ( اِخ ) از مردم قریه سینان است. صفات حمیده و اخلاق پسندیده داشت و به انواع فضل و کمال آراسته بود. این رباعی از اوست:
افسوس که حسنت ای جفاجوی نماند
وآن خال سیاه عنبرین بوی نماند
در کوی تو خانه داشتم روزی چند
آن خانه خراب گشت و آن کوی نماند.( ترجمه مجالس النفائس ص 144 ).

از مردم قریه سینان است

💡 جیم آقا گفت بهر قبر میر حافظی باید که ما سرنا چی ایم