جهان اخرت

[ویکی فقه] جهان آخرت. با فرارسیدن قیامت، که زندگی دنیا به پایان می رسد بشر در جهانی دیگر که به جهان آخرت مشهور می باشد نوع دیگری از زندگی را تجربه می کند که در آن پایان و مرگ امکان ندارد.
جهانی است که انسان پس از مرگ به آن وارد می‏شود و در آنجا جاودانه می‏ماند و برای آنچه در دنیا کرده است، پاداش و کیفر می‏بیند.
مصادیق آیات آخرت
قرآن کریم صد و چهار بار از این کلمه، بی قید و اضافه و ده بار همراه کلمه «دار» و «نشأه» و پنج بار با کلمه «اولی» و هشتاد بار در برابر دنیا و... یاد کرده است.
خصوصیات چهان آخرت
در جهان آخرت، از نظام اجتماعی و تعاون و مدنیت، آن سان که در دنیا وجود دارد، خبری نیست. در آن جهان، هر انسانی به نتیجه‏ اندیشه و گفتار و کردار خویش می‏رسد و با آنچه در دنیا کرده است، قرین می‏گردد.
حقیقت ناب تنها در آخرت بر انسان آشکار می‏گردد و از این رو، شک و تردید در آنجا برای کسی پیش نمی‏آید و اختلاف نظری میان انسان‏ها رخ نمی‏دهد.
در آن سرا، انسان درمی‏یابد که مؤثّر راستین در وقایع جهان، تنها خدا بوده و دیگر علل و اسباب تأثیر مستقل نداشته‏اند. آنچه در آخرت به آدمی می‏رسد، یا نعمت است و یا نقمت.
جاوداگی آخرت
...

💡 نكته ديگرى كه قابل ذكر است در مورد شفاعت دنيوى و اخروى است. عده اى غفلت نمودهگمان مى كنند شفاعت تنها مربوط به روز قيامت است، در حالى كه مى توان گفت شفاعتدر دنيا از بعضى جهات مهمتر از شفاعت جهان آخرت است؛ چه اينكه شفاعت در دنيا علاوه براينكه گناهان را از بين مى برد، موجب مى شود انسان بتواند به كسب خوبيها و كمالاتبپردازد در حالى كه در روز قيامت جايى براى كسب و به دست آوردن، وجود ندارد.

💡 در قرآن، بیش از دویست آیه به موضوع جانوران می‌پردازد و نام سی و پنج جانور در قرآن آمده‌است و شش سوره به نام‌های جانوران نام‌گذاری شده‌اند. واژه حیوان در قرآن تنها برای اشاره به جهان آخرت به کار رفته و برای جانوران، واژه دابه استفاده شده‌است.

💡 مطلب ديگر، نتايج اخروى فضل الهى است؛ يعنى همچنانكه ما در اين جهان بهفضل پروردگار محتاجيم و بايد به دنبال آن باشيم، در جهان آخرت نيز تنهافضل و كرم پروردگار متعال است كه مى تواند ناجى ما باشد. بدين جهت است كهحضرت در دعاى ابى حمزه چنين مى فرمايند:

💡 نظام علّى و معلولى و صدور كه عنصر محورى حكمت است و نيز نظام تشاءّن و تجلّى وظهور كه عنصر كليدى عرفان است تعطيل بردار نيست؛ يعنى همقبل از دنيا و هم در دنيا و هم بعد از دنيا محقّق است، گرچه ممكن است ديدگاه حكيم بعد ازمرگ كامل شود و جهان آخرت را از منظر عرفان ببيند و علم حصولى وى به علم حضورىمتكامل گردد.

💡 2 در ماه شعبان، اوقات خاصّ زيارتى آن حضرت عبارت است از: روز سوّم و شب و روزپانزدهم ماه و مهمترين پاداش آن شرفيابى به حضور صد و بيست و چهارهزار پيامبر خدادر جهان آخرت است (763) و هر كس سه سال پياپى در پانزدهم شعبان آن حضرت رازيارت كند، گناهانش مورد بخشايش قرار مى گيرد.(764)