جاروب زن

جاروب زن. [ زَ ] ( نف مرکب ) آنکه کارش جاروب زدن است. جاروب کش. جاروب کننده.

( صفت ) آنکه کارش جاروب زدنست جاروب کش جاروب کننده.

💡 به دامانش نشاید کرد کار خون فشان چشمم به جاروب مژه فراشی میدان او بادا

💡 بال های جاروب شده 158 پوند بر فوت مربع (771.4 کیلوگرم بر متر مربع )

💡 سبزه از موج طراوات، چهره با دریا شده شاخ گل، جاروب گرد خانه دل‌ها شده

💡 الگوریتم شانس از تکنیک خط جاروب برای رسیدن به زمان اجرا (O(n logn در حالت صفحه‌ای استفاده می‌کنند.

💡 لیکن از روی شرف جاروب خلوتگاه او از سر زلف سمن فرسای حورا یافتم

💡 سیل گه جاروب منزل گاه فرش خانه است فقر را زین به متاعی زینت کاشانه نیست