ته تغاری

معنی و ریشه:

این واژه به معنای ته یا انتهای ظرفی به نام تغار است که به عنوان ظرفی برای نگهداری مواد غذایی مانند ماست یا دوغ استفاده می‌شود. وقتی که مواد غذایی به ته تغار می‌رسند، نشان‌دهنده این است که دیگر چیزی در آن باقی نمانده یا مقدار آن کم است.

کاربرد مجازی:

در کاربردهای عامیانه و محاوره‌ای زبان فارسی، اصطلاح ته تغاری به آخرین فرزند خانواده اطلاق می‌شود. این اصطلاح به نوعی به ویژگی‌های این فرزند اشاره دارد، مانند توجه و محبت ویژه‌ای که ممکن است به او شود، به دلیل اینکه در خانواده به عنوان کوچک‌ترین و آخرین فرزند شناخته می‌شود. این واژه همچنین می‌تواند به نوعی حس دلسوزی و حمایت را نسبت به این فرزند منتقل کند، چرا که او ممکن است در برخی موارد از توجه بیشتری نسبت به فرزندان دیگر برخوردار باشد.

لغت نامه دهخدا

ته تغاری. [ ت َه ْ ت َ ] ( ص نسبی مرکب، اِ مرکب ) آنچه در ته تغارماند از ماست و غیره. ( یادداشت بخط مرحوم دهخدا ). || به مزاح، فرزند بازپسین زن که پس از آن نزاید. بچه آخرین زنی. فرزند واپسین. عجزه. زکرمه. ابن هرمة. ابن عجزة. ( از یادداشتهای مرحوم دهخدا ).

فرهنگ عمید

آخرین فرزند خانواده.

فرهنگ فارسی

آنچه در ته تغار ماندازماست و غیره