تعلم ادم

[ویکی فقه] تعلم آدم (قرآن). آدم علیه السلام، فراگیرنده اسمای الهی بود.
وعلم ءادم الاسماء کلها ثم عرضهم علی الملـئکة فقال انبـونی باسماء هـؤلاء ان کنتم صـدقین(سپس علم اسماء (علم اسرار آفرینش و نامگذاری موجودات) را همگی به آدم آموخت. بعد آنها را به فرشتگان عرضه داشت و فرمود: «اگر راست می گویید، اسامی اینها را به من خبر دهید! ») قال یـــادم انبئهم باسمائهم فلما انباهم باسمائهم...(فرمود: «ای آدم! آنان را از اسامی (و اسرار) این موجودات آگاه کن.» هنگامی که آنان را آگاه کرد، خداوند فرمود: «آیا به شما نگفتم که من، غیب آسمانها و زمین را میدانم؟! و نیز میدانم آنچه را شما آشکار میکنید، و آنچه را پنهان میداشتید! »)
دلیل سجده به آدم
فراگیری اسمای الهی از سوی آدم علیه السلام، موجب امر خداوند به سجده فرشتگان بر آدم علیه السّلام شد.وعلم ءادم الاسماء کلها ثم عرضهم علی الملـئکة فقال انبـونی باسماء هـؤلاء ان کنتم صـدقین قال یـــادم انبئهم باسمائهم فلما انباهم باسمائهم... واذ قلنا للملـئکة اسجدوا لادم فسجدوا...(و (یاد کن) هنگامی را که به فرشتگان گفتیم: «برای آدم سجده و خضوع کنید!» همگی سجده کردند؛ جز ابلیس که سر باز زد، و تکبر ورزید، (و به خاطر نافرمانی و تکبرش) از کافران شد.)
توبه آدم
آدم علیه السّلام دریافت کننده اذکار و کلمات مخصوصی برای توبه بود.فتلقی ءادم من ربه کلمـت فتاب علیه انه هو التواب الرحیم.(سپس آدم از پروردگارش کلماتی دریافت داشت؛ (و با آنها توبه کرد.) و خداوند توبه او را پذیرفت؛ چرا که خداوند توبه پذیر و مهربان است.)

💡 آيا تعليم اسماى الهى به نحو دفعى صورت پذيرفت يا به نحو تدريج ؟ گر چهظاهر هيات تفعيل افاده تدريج است، ليكن ظهور سياق و ظاهر مقام دفعى بودن آن است،به نحوى كه به ظهور هيات مزبور غالب است. البته ممكن است اظهار خارجى آنها متدرجاحاصل شده باشد؛ چنان كه اگر قلمرو خلافت الهى را گسترده بدانيم و نوع انسانصالح را مشمول اين فيض ‍ تلقى كنيم و علم اسماى الهى را به نحو توزيع و تنويع وتسهيم، بهره آنان بدانيم محذورى از پذيرش تدريج در تعليم اسماء نخواهد بود،ليكن آنچه از حوار خدا و ملائكه و آنچه از تعليم الهى و تعلم آدم استنباط مى شود دفعىبودن تعليم اسماء است.